Home Tüm Yazarlar Ay Kırıkları___________

Ay Kırıkları___________

224
0

“Yalın bir öyküye sığınmıştık, biraz sır, çokça aşinaydık birbirimize. Sen sırrıma erdin, ben çırılçıplak ve üçüncü kutbunda bu âlemin!

Bu ay kırıklarının yarası geçmiyor sayın martı, Soğuğuz bütün ruhlara, tüm harına rağmen cehennemin…”

Sana dünyadan yazıyorum bu mektubu; biz kirle dolu bir kazanın içindeyiz ve herkes bir ötekini aşağıya çekiyor… Farklı kalabilenler, kendilerinin bu dünyadan olmadığını düşünüyor ve haklı olarak! Lakin gidecek temiz bir kazan yok!

Bilirsin sayın martı, anlamak ve anlaşılmak en büyük zenginliktir… birinin seni gördüğüne inanmak, pay etmek, pay edecek Bir’i bulmak. Milyonlarca birbirini umursamayan insan var burada. Ve yine;
Milyonlarca ışık yılı uzakken kanatlarıma… Birine rastlamak, anlama gayreti, anlaşıldığımı bilme huzuru.
Nerede ne haldesin bilmiyorum, belki suretim hiç bir zaman gözlerine düşmeyecek… ama iyi bir dost olacağız, sen yazılmaya; ben yazmaya alıştıkça.

Şizofren bu bakış,
görünen zan…
Olmayanı oldurmak
tahammülünü öldüren yalan!

Bütün oyuklarına rağmen beynimin en güz yanında
ve bu küf
kim geldiyse kovalar aklıma
göğüslerim ısırgan sızısı
belki sevebilirdim ben de
kendini sevebilseydi yalnızlar
Baltası ayın bağrında
bir dağ köylüsü
ıslığı her yolcunun ezberi
yıldızlar,
yıldızlar değil bu salkım saçak dökülen
boğazımda kanayan
ay kırıkları.